จดหมาย (รัก) ลาจาก เด รอสซี

“นายหัวเราะทำไม?”

“ก็เพราะผมมีความสุขไง”

“แล้วทำไมนายถึงมีความสุข?”

“ก็เพราะผมได้ชุดของโรม่าไง!”

“แต่นั่นมันของปลอมนะ”

“ไม่มีทาง! ป้าของผมยังปักเบอร์ให้ด้วยนะ!”

“งั้นถ้าฉันจะบอกนายว่า เมื่อนายโตขึ้นนายจะได้สวมเสื้อตัวนี้มากกว่า600 ครั้งล่ะ?”

“ผมคงจะบอกว่าขอแค่ครั้งเดียวก็มากเกินพอแล้วสำหรับผม!”

เมื่อมองดูภาพถ่ายตัวผมเองเมื่อครั้งยังเด็ก ภาพซึ่งกลายเป็นที่รู้จักของทุกคนเป็นอย่างดี ผมถึงได้รู้ดีว่าผมโชคดีแค่ไหน – ผมมีโชคที่ผมไม่ได้มันมาง่ายๆ และผมก็ไม่รู้จะตอบแทนได้อย่างไรในสิ่งที่ได้รับ มันเป็นการเดินทางที่ยาวนาน มีเรื่องราวมากมาย เรื่องราวที่เข้มข้น แต่ว่าทุกอย่างมาจากแรงผลักดันเพียงหนึ่งเดียวนั่นคือความรักที่ผมมีต่อสโมสรแห่งนี้

ผมไม่อยากจะละทิ้งความรู้สึกซาบซึ้งนี้ไว้โดยไม่ได้กล่าวอะไรออกไปเช่นนั้น เมื่อผมเขียนคำว่า ‘ขอบคุณ’ นั่นไม่ใช่ความรู้สึกที่จับต้องไม่ได้หรือเป็นแค่ห้วงอารมณ์ที่ผ่านเข้ามาในใจ แต่ผมนึกถึงใบหน้า นึกถึงเสียงของคนเหล่านั้นที่ผมได้พบพานมาตลอดเส้นทาง

ได้โปรดให้ผมได้กล่าวคำขอบคุณแก่ทุกคนที่โรม่าที่ผมได้รู้จักเถิด

ครอบครัวเซนซี และท่านประธานปาล็อตต้า

ชายและหญิงทุกคนที่เคยทำงานและคนที่ยังทำงานอยู่ที่ตริโกเรีย

โค้ชที่ช่วยสอนสั่งผมมา โค้ชทุกคนจริงๆโดยไม่มีข้อยกเว้นถึงใคร พวกเขาสอนแต่สิ่งดีๆให้กับผม

ทีมแพทย์ที่ช่วยดูแลผมเป็นอย่างดี และดาเมียโน ถ้าไม่มีเขาผมคงได้ลงสนามให้กับสโมสรน้อยกว่านี้

เพื่อนร่วมทีมของผมทุกคน ซึ่งเป็นส่วนของงานที่ผมมีความสุขมากที่สุดพวกเขาคือครอบครัวของผม กิจวัตรประจำวันที่เราทำกันที่ตริโกเรีย จะเป็นสิ่งที่ผมคิดถึงมากที่สุด

บรูโน่ คนที่มองเห็นสิ่งพิเศษในตัวผมและได้นำพาผมมาสู่อคาเดมี่ของสโมสรที่แสนวิเศษ มันเป็นเช้าวันหนึ่งในเดือน ส.ค. ที่ผมได้พบกับซิโมเน่ และมานซิโอ เป็นครั้งแรก เราได้เป็นเพื่อนกันนับตั้งแต่นั้นและเราจะเป็นเพื่อนกันไปตลอดชีวิต

ขอบคุณนะดาวิเด ผมรู้ว่าคุณจะอยู่เคียงข้างผมไปตลอดชีวิตด้วยเช่นกัน

ขอบคุณฟรานเชสโก้ กัปตันทีมที่ผมสวมได้รับสืบทอดมาจากพี่ชายของผม กัปตันทีมผู้ยิ่งใหญ่ และเป็นนักฟุตบอลที่มหัศจรรย์ที่สุดที่ผมได้เคยเห็นเขาสวมเสื้อตัวนี้ ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้มีโอกาสลงเล่นเคียงข้างกับนักเตะขวัญใจของเขานานถึง 16 ปี และถึงเวลานี้ ด้วยความเคารพต่อฟรานเชสโก้ ผมจะขอส่งต่อปลอกแขนกัปตันทีมให้กับอเลสซานโดร น้องชายของผมอีกคน คนที่ตระหนักรู้ดีว่าสิ่งนี้มีความหมายมากแค่ไหน

ขอบคุณแม่และพ่อที่สอนสั่ง 2 สิ่งที่มีความหมายที่ผมจำติดตัวไว้เสมอในทุกวัน คือการไม่กระทำต่อคนอื่นในสิ่งที่เราไม่อยากให้คนอื่นทำกับเรา และยื่นมือช่วยเหลือผู้คนที่เดือดร้อนเสมอ

ขอบคุณออสเตีย คุณช่วยเลี้ยงดูผมมาตั้งแต่เด็ก คุณคอยกระตุ้นผมเมื่อตอนเป็นวัยรุ่น และคุณพร้อมต้อนรับผมกลับมาเสมอเมื่อผมโตแล้ว

ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนผม และเจ็บปวดไปกับผม ถ้าไม่มี ไกอา, โอลิเวีย โนอาห์ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งซาราห์ ผมคงไม่ได้เป็นผู้ชายในแบบที่ผมเป็นวันนี้

ขอบคุณแฟนโรม่าทุกคน แฟนๆของผม วันนี้อย่างน้อยที่สุดผมขออนุญาตให้ตัวผมเองได้เรียกพวกคุณว่า ‘แฟนๆของผม’ เพราะผมเคยเป็นหนึ่งเดียวกับพวกคุณ ได้ลงไปเล่นใสนาม และความรักที่พวกคุณมีให้ผมเสมอช่วยให้ผมทำทุกสิ่งได้ พวกคุณคือเหตุผลทั้งหมดที่ผมเลือกเมืองแห่งนี้ เลือกใช้ชีวิตที่นี่ ครั้งแล้วครั้งเล่า วันอาทิตย์นี้จะเป็นเกมที่616 ที่ผมได้เลือกทางนี้ และมันเป็นทางเลือกที่ถูกต้องเสมอ

ไม่กี่ปีก่อน วันที่ 26 พ.ค. เป็นวันที่เราทุกคนคิดว่าคงจะไม่มีวันได้ยิ้มอีกแล้ว ผมเองก็คิดเหมือนกัน แต่อย่างน้อยเมื่อผมได้เห็นรอยสักของแฟนบอลคนหนึ่งที่เขียนเอาไว้ว่า ’27 พ.ค. 2013’ ดูเหมือนสายลมยังคงพัดพาต่อไป ผมไม่รู้จักเจ้าของรอยสักนี้เป็นการส่วนตัว แต่ผมรู้ว่าสายลมจะพัดพาอีกครั้งในวันที่ 27 พ.ค.นี้ ผมไม่เคยสัมผัสได้ถึงความรู้สึกจากทุกคนเหมือนในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา มันช่วยโอบอุ้มผมและสายลมนั้นได้พัดผ่านผมถึงแก่นขั้วหัวใจ ที่ผ่านมาผมไม่เคยเห็นพวกคุณทุกคนจะเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนเช่นนี้ แต่ตอนนี้ของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่พวกคุณจะมอบให้แก่ผมได้คือการทิ้งบาดแผลและความโกรธเคืองเอาไว้ข้างหนึ่งและเริ่มต้นในการสนับสนุนสิ่งเดียวที่เราห่วงใยอีกครั้ง สิ่งนั้นต้องมาก่อนทุกคนและทุกสิ่งเสมอ – โรม่า

ไม่มีใครจะรักพวกคุณมากเท่าผมอีกแล้ว

พบกันใหม่เร็วๆนี้

ดานิเอเล เด รอสซี่

รายชื่อบุคคลในจดหมายบอกรักและบอกลาของเด รอสซี่ (เท่าที่ทราบ)

ปาล็อตต้า – เจมส์ ปาล็อตต้า ประธานสโมสรโรม่า

บรูโน่ – บรูโน่ คอนติ อดีตโค้ชโรม่า

ฟรานเชสโก้ – ฟรานเชสโก้ ต็อตติ ตำนานเจ้าชายหมาป่า ผู้เป็นไอดอลเป็นพี่ เป็นเพื่อนร่วมทีม

ซาราห์ – ซาราห์ เฟลเบอร์บอม ภรรยาของเด รอสซี่

โอลิเวีย – โอลิเวีย โรส ลูกสาวที่เกิดในวันวาเลนไทน์ปี 2014