โคบี ไบรอันต์, คำอำลา และ คราบน้ำตาบนใบหน้าของ เลอบรอน

เลอบรอน เจมส์
1 February 2020
316 VIEWS

มีที่นั่งว่างเปล่า 2 เพียงตำแหน่ง จากความจุร่วม 20,000 คน ที่สนาม สเตเปิล เชนเตอร์ ในเกมระหว่าง ลอส แองเจลิส เลเกอร์ส พบกับ พอร์ตแลนด์ เทรล เบรเซอร์ส เมื่อเช้าที่ผ่านมา (1 กุมภาพันธ์) เก้าอี้ตัวนั้นมีเสื้อสีม่วง-ทอง หมายเลข 24 คลุมไว้ตัวหนึ่ง อีกตัวหนึ่งมีเสื้อสีดำหมายเลข 2 ซึ่งทั้ง 2 ที่นั่งว่างเปล่า มีซ่อดอกไม้ขนาดใหญ่วางไว้ให้รู้ว่า มันคือเครื่องหมายแห่งความระลึก และ อาลัย ต่อผู้จากไปทั้ง โคบี ไบรอันท์ และ จีอานนา ลูกสาวของเขา

เหตุการณ์น่าเศร้าเกิดขึ้นมาเกือบหนึ่งสัปดาห์แล้ว แต่จนถึงตอนนี้ คนส่วนมากก็ยังหลั่งน้ำตาในช่วงเวลา 24.4 วินาทีที่มีการยืนไว้อาลัยให้ผู้จากไปจากเหตุการณ์ฮอลิคอปเตอร์ตก ซึ่งพรากสตาร์อันดับ 1 ในหัวใจชาวแอลเอ ไปตลอดกาล

เลอบรอน เจมส์ ในฐานะผู้นำของ เลเกอร์ส ก้าวออกมากล่าวอะไรบางอย่างเพื่อเป็นการระลึกถึงตำนานของทีมคนนี้ แต่ก่อนที่เขาจะเริ่มเอ่ยปาก น้อยคนนักที่จะรู้ว่า “เดอะ คิง” ไม่ได้ก้าวออกมาในฐานะผู้เล่นที่เป็นเกียรติให้ตำนานที่จากไปเลย หากแต่ เขาก้าวออกมาพูด ในฐานะ “น้องชาย” คนหนึ่ง ที่พี่ชายสุดที่รัก และ เคารพของเขาพึ่งจากไปได้ไม่ถึงสัปดาห์ และนั่นมันทำให้คำพูดของเขา มีความหมายมากกว่าที่ใครจะคาดคิด

ตอนนี้ ผมมีกระดาษโน้ตพร้อมข้อความที่ร่างไว้” เลอบรอน เจมส์ เริ่มต้นกล่าว “แต่ แฟน ๆ เลเกอร์สทุกคน ผมคงจะดูถูกพวกคนเกินไป ถ้าผมอ่านข้อความจากกระดาษพวกนี้ ดังนั้น ผมจะพูดมันออกมาจากใจ

“สิ่งแรกที่มันผุดเข้ามาในความคิด คือ เรื่องเกี่ยวกับครอบครัว และพอผมมองไปรอบสนาม ผมเห็นว่าเราทุกคนกำลังเศร้าโศก เมื่อคุณกำลังคิดถึงเรื่องราวแบบนี้ สิ่งที่ดีที่สุดที่พวกคุณทำได้ คือการพิงไปที่ไหล่ของครอบครัวของคุณ

“ผมได้ยินมามากเกี่ยวกับความเป็นแฟนเลเกอร์ส และ ความเป็นครอบครัวของพวกคุณ นั่นคือสิ่งที่ผมได้เห็นมาตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา ไม่ใช่แค่จากผู้เล่น ไม่ใช่จากแค่สต๊าฟโค้ช ไม่ใช่จากแค่ลีก แต่ ผมเห็นมาจากทุก ๆ คน

ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ เป็นครอบครัวกันอย่างแท้จริง ผมรู้ดีว่า โคบี, จิอานนา, วาเนสซา และทุก ๆ รู้สึกขอบคุณพวกคุณจากก้นบึ้งของหัวใจพวกเขา” เขาเงียบลงชั่วครู่ พร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมาอย่างไม่อายใคร

“ผมรู้ดีในจุดนี้เรากำลังรำลึกถึงโคบี แต่ ผมมองไปถึงการเฉลิมฉลองร่วมกันในคืนนี้ นี่เป็นการฉลอง 30 ปี แห่งเลือด หยาดเหงื่อ และ น้ำตา รวมไปถึงช่วงเวลาที่นับไม่ถ้วน นี่เป็นการร่ำลาครั้งที่ยิ่งใหญ่เหมือนที่เขาเคยเป็น

“คืนนี้ เรามาเฉลิมฉลองให้ผู้ชานคนหนึ่ง ที่มาที่นี่ตั้งแต่อายุ 18 ปี และเลิกไปในวัย 38 และน่าจะเป็นพ่อที่ดีที่สุดเท่าที่เราเคยได้เห็นมาตลอด 3 ปีหลังสุด

“ก่อนที่เราจะเล่นกัน…(มีเสียงตะโกนให้กำลังใจลงมา)…ผมรักพวกคุณทุกคน โคบี เป็นเหมือนพี่ของผม และตลอดเวลาที่ผมยังเรียนม.ปลาย อยู่ ผมดูเขาเล่นตลอดมา เมื่อผมเข้ามาในลีก ผมได้เห็นเขาเล่นใกล้ชิดมากยิ่งขึ้น ทุกการดวลกันตลอดอาชีพที่ผ่านมา มีสิ่งหนึ่งที่พวกเราแบ่งปันกันเสมอ คือความมุ่งมั่นที่จะเอาชนะ และ ยอดเยี่ยมขึ้นไปอีก

“ดังนั้น ในคำพูดของ โคบี ไบรอันท์ ที่เคยพูดไว้ว่า ‘แมมบ้า ต้องไปแล้ว’ แต่ในสำหรับเราคำพูดของพวกเราคือ ‘ไม่มีวันลืม’ แน่นอน”

ไฟหรี่ลง พร้อมแสงไฟที่เสื้อหมายเลข 8 และ 24 ที่ถูกแขวนไว้ที่ สเตเปิล เซนเตอร์ สว่างขึ้น เสื้อทั้ง 2 ตัว มีชื่อที่ปักเหนือหมายเลขเป็นอักษร 6 ตัวที่เหมือนกัน B R Y A N T

ทุกคนในสนามมองไปที่เสื้อสองตัวนั้น และน่าจะมองไปด้วยความรู้สึกแบบเดียวกัน ความรู้สึกสั้น ๆ

‘ไม่มีวันลืม’