เธอ..นักเตะที่ดีที่สุดที่เติมเต็มฉัน

24 June 2019
1,280 VIEWS

ผมอ่าน คิด และรู้สึก แต่ไม่ได้มี “พลัง” มากพอจะเขียน “farewell” หรือขอบคุณ เฟอร์นันโด ตอร์เรส หลังอดีตหัวหอก ลิเวอร์พูล และอีกหลายทีม รวมถึงทีมชาติสเปน ประกาศแขวนสตั๊ดอย่างเป็นทางการเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา

อาจจะเพราะ “พลัง” ส่งต่อให้เขียนยังไม่หนักแน่นพอ หรือมันเลยช่วงที่ “เลิฟๆ” ดาวเตะวัย 35 ปีอย่างที่สุดไปแล้วนานโข

หรือจะเพราะยังเหลือเวลาอีกนิดกระทั่ง ส.ค.ที่จะถึงนี้กับต้นสังกัดปัจจุบัน ซากัน โทสุ อันจะเป็นเกมกับ วิสเซล โกเบ ที่จะเจอเกลอเก่า อังเดรียส อินิเอสต้า กับดาวิด บีญ่า ก็ว่าได้

จะว่าไปแล้ว เกมนั้นเมื่อปีที่แล้ว (พ.ย. 2018) คือ แมตช์ที่ผมเดินทางไปญี่ปุ่น ดู “อุ้ม” ธีราทร บุญมาทัน กับอินิเอสต้า ปะทะตอร์เรส

แต่มาในปีนี้ อะไรเปลี่ยนไป แต่ไม่ได้ประหลาดใจ เพราะนับจากแมตช์นั้นที่ หัวหอกแก้มแดง แทบไม่ได้สำแดงเดช กระทั่งตอนนี้ เราก็ยังไม่ได้เห็น ตอร์เรส คนเดิมในสีเสื้อ หงส์แดง หรือแอตเลติโก้ มาดริด อีกเลย

ทำไม?

ล่าสุดเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาระหว่างทางบนรถตู้ไประยอง ชมเกมพีทีที ระยอง พบกับ แบงคอก ยูไนเต็ด ผมอ่านเจอประเด็น ตอร์เรส พูดถึงนักเตะที่ทำให้ตัวเค้าเอง และเกมการเล่นของเค้า “สมบูรณ์”

“ผมพบว่า เขาคือ ผู้เล่นที่ทำให้เกมการเล่นของผมได้รับการเติมเต็ม ผมมีมิติในการเล่นที่แตกต่างยามได้ลงสนามกับเขา”

“ผมพูดเสมอ ๆ ว่า นักเตะที่ดีที่สุดที่ผมได้ร่วมเล่นด้วย คือ สตีเวน เจอร์ราร์ด”

ใช่ครับ เจอร์ราร์ด คือ คนที่ทำให้ตอร์เรส รู้สึก “สมบูรณ์แบบ” หรือ You (Gerrard) complete me หรือ You complete my game

ในเชิงฟุตบอล ผมไม่ค่อยได้ยินคำแบบนี้จากนักเตะ หรือแม้แต่โค้ชบ่อยนัก หรือไม่เคยเลยนะ

เรามักจะพูดกันว่า ทีมจะต้องมีความสัมพันธ์กลุ่ม (Group Combination) ไม่ว่าจะ 3 หรือจะ 5 คน หรือมากกว่านั้น

หรือเป็นความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล (นักเตะ) 2 คน เช่น สถิติการรับส่งผ่านบอลให้กัน และกันของนักเตะ (หรือ assist) ใครเล่นกับใครมากเป็นพิเศษ? มันจะมีรายงานหลังเกมแจ้งให้ทราบ

แต่นั่นมันเห็นไม่ชัด หรือคงไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบ you complete me

ความสัมพันธ์ (ในสนาม) ลักษณะดังกล่าว ในโลกฟุตบอลปัจจุบัน ผมแอบมองว่า มีน้อยลง หรือถูกพูดถึงไม่มากเหมือนในอดีต

แค่กับ ลิเวอร์พูลเอง เรามีความสัมพันธ์แบบ “คนคู่” มาช้ามานาน ตั้งแต่ที่ผมจำความได้ก็ จอห์น โตแช็ค กับเควิน คีแกน, เอียน รัช กับเคนนี่ ดัลกลิช, จอห์น อัลดริดจ์ กับปีเตอร์ เบียร์ดสลีย์

ใครอีกล่ะ หากเป็นทีมอื่น ๆ

แอนดี้ โคล กับ ดไวท์ ยอร์ค, อลัน เชียร์เรอร์ กับคริส ซัตตัน, เจอร์เก้น คลินส์มันน์ กับเท็ดดี้ เชอริงแฮม

ฯลฯ และ ฯลฯ

แต่ที่เป็นความสัมพันธ์ ระหว่างกองกลาง กับกองหน้า!?
ที่ใกล้เคียงกับ ตอร์เรส – เจอร์ราร์ด ผมกลับนึกถึงสเปอร์ส ยุค ไคล์ฟ อัลเลน ยิงกระจาย กับเกลน ฮอดเดิ้ล

หรือในโลกลูกหนังระดับชาติก็ต้อง ดิเอโก้ มาราโดน่า กับเคลาดิโอ คานิกเกีย กับอาร์เจนติน่า 

ฤดูกาลที่ผ่านมาที่เห็นการพยายามสร้างความสัมพันธ์แบบชัดเจนที่สุด แม้จะเป็นแค่เพียงเวลาสั้น ๆ ตามบทเพลงก็คือ เอแดง อาซาร์ กับกอนซาโล ฮิกัวอิน ที่ต่างฝ่ายต่างมองหากัน และ “จงใจ” เล่นฟุตบอลร่วมกันแบบออกนอกหน้า

เขียนถึงตรงนี้กับ “แท็คติกส์” ลูกหนังหลัก ๆ ปัจจุบันไม่ว่าจะ 4-3-3, 3-4-3 หรือ 4-2-3-1 อาจจะมีส่วนทำให้รูปแบบความสัมพันธ์ข้างต้นเกิดขึ้นได้น้อยลง ๆ

หรือก็เพราะ “โจทย์” ฟุตบอล และวิถี วิธีการเปลี่ยนไป
นักเตะต้องเอาตัวรอด และเล่นได้ด้วยตัวเองมากขึ้น 

ประโยค You complete me ยังลากผมไปสู่ภาพยนตร์ที่ชอบมากที่สุดเรื่องหนึ่ง Jerry Maguire ฉากที่พระเอก ทอม ครู๊ซ ไปตามง้อนางเอก เรเน เซลเวเกอร์ ณ ประมาณบ้านรวมสาวโสด

ครู๊ซ เปิดประตูเข้าไปแล้วสวัสดี (Hello) ก่อนจะพูดอารัมภบทกนำเข้าสู่ประโยคอันทรงอานุภาพที่สุดของความรัก

“I love you, you complete me”  = “ผมรักคุณ คุณคือคนเติมเต็มชีวิตฉัน”

ซึ่งพอจบประโยค นางเอกก็แทรกเบา ๆ ให้หยุดแล้วเอ่ยว่า “You had me at ‘hello’” หรือชั้นโอเครตั้งแต่เธอเปิดประตูเข้ามาสวัสดีแล้ว

ครับ ในชีวิตคนเรา เราอาจต้องอยู่คนเดียว ซึ่งก็ควรจะทำได้ เพราะเราก็เกิดมาคนเดียว เติบโตมาตอนแรก ๆ ก็ไม่ได้มี แฟน หรือมีคู่ชีวิต

หรือใครที่เจอคู่ดี ๆ แล้วทำให้ชีวิตนั้น “สมบูรณ์” มากขึ้น

นักฟุตบอลก็เช่นกันที่อาจต้องเป็นหัวหอกเดี่ยวแบบ ลูคาคู, ดร็อกบา, อิบราฮิโมวิช ฯลฯ ซึ่งก็ไม่ได้แปลก และทำได้

แต่ก็มีนักฟุตบอลจำนวนหนึ่ง และหนึ่งในนั้น คือ เฟอร์นันโด ตอร์เรส ที่ครั้งหนึ่ง 3 ปีเศษเค้าเคยมีคน complete เกมการเล่น และตัวเขาอย่าง สตีเวน เจอร์ราร์ด

What a beautiful ending story จริง ๆ ครับ

#TorresGerrard #เจอร์ราร์ดตอร์เรส #liverpool #ลิเวอร์พูล