2 วาระแห่งฟุตบอลชาติไทย

26 March 2019
242 VIEWS

ปัญหาประการสำคัญของ “ฟุตบอลไทย” ผมย้ำว่า “บอลไทย” โดยไม่ได้เจาะจงว่าเป็นทีมชาติชุดนี้ ยู-23 ปี ก็คือ การเล่น anti-pressing หรือก็คือ “แกะเพรสซิ่ง” ไม่เก่ง

หรือถึงขั้น “ขีดสุด” ก็คือ เล่นไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!

การรุก เริ่มจากการ build up from the back เราทำได้ลำบาก เพราะ 3 ตัวหลัง กับอีก 1 มิดฟิลด์ตัวรับ วิศรุต จะถูกเพรสซิ่งทั้ง direct แบบหนักหน่วงสลับเพรสซิ่งเบา ๆ หรือคือ “ยืนกั๊ก” 3 คนเจ้าภาพไม่ให้ 4 ตัวเราเล่นได้ถนัด

ริมเส้นทั้งฝั่งซ้าย และขวา สกุลชัย กับจักรกฤษณ์ ก็จะโดน 2 รุมหนึ่งทั้งจากฟูลแบ็ค และมิดฟิลด์ของเวียดนามโดยตลอด หรือ 3 รุม 2 หากมีศุภชัย/สุภโชค เข้ามาร่วมวงเพิ่มจำนวน

โดยที่ส่วนใหญ่แล้ว 2 ตัวบน ศุภชัย และสุภโชค ก็เจอประกบเร็ว เช่นเดียวกับ เพลย์เมคเกอร์ วรชิต

รวมความแล้วเราจะโดนเพรสในแดนกลางด้วยตัวผู้เล่นเวียตนามขณะรับ 7 ตัว (ไม่นับ 3 ตัวบนที่เพรสซิ่งดักไว้ก่อนแล้ว) โดยเรามีแค่ 5-6 ตัวรวมริมเส้นที่ยืนคนละฝั่งห่างไกล

ไม่นับที่ระบบ 3-5-2 กับจุดอ่อนริมเส้นหลังฟูลแบ็คของเรา (ต่างจาก 3-4-3 ที่กองหน้าริมเส้นจะดักมาช่วยก่อนได้ – ทีมชาติชุดใหญ่จะใช้กองหน้าดร็อปไปช่วย เช่น อดิศักดิ์ กับชนาธิป ตอนเอเชียน คัพ ทิ้งธีรศิลป์ คนเดียว) ดังนั้นวิงก์แบ็คของเราจึงทำงานหนักมาก

ครั้นรุกไม่ได้ ไม่ว่าจะเพราะ “บอลแรก” ออกไม่ได้หลัง หรือพอบอลถึงแดนกลางก็ถูกเพรสซิ่งจนเสียบอลระหว่างทาง ทุกอย่างก็เข้าทางเวียดนามที่เล่นไม่ต่างกับ อินเดีย ตอนถล่มเราในเอเชียน คัพ ที่ผ่านมา

ทั้งนี้ต้องชมกองหน้าเวียดนามที่นอกจากรับแดนบนได้ดีแล้ว ยังเคลื่อนที่เข้าเจาะ half space ของเรา เช่น ประตู 1-0 ที่ทั้งชินพัฒน์ และกฤษฎา ถูกวิ่งหาที่ว่างเจาะระหว่างกลาง ขณะที่นนท์ ก็น่าจะทำได้ดีกว่านี้

ประตู 2-0 ก่อนศุภชัยจะโดนจะโดนใบแดงนาทีที่ 56 ก็เกิดจากปัญหาวิธีการ “ประกบ” ทั้งแบบโซนให้เลี้ยงเจาะเข้าไป และคุมคนที่ยืนโล่ง ๆ ยิงเข้าไปง่าย ๆ

นัดนี้ต้องยอมรับครับว่า เราแพ้จริง ๆ ด้วย “แท็คติกส์” และรูปแบบ วิธีการเล่น มากกว่าจะแพ้เพราะความสามารถสู้เวียดนามไม่ได้

เราแพ้ตั้งแต่ก่อนใบแดง ศุภชัย ที่เจ้าตัวคง “เรียนรู้” และขอโทษขอโพยแล้ว ไม่ใช่แพ้เพราะเล่น 10 คนกว่า 30 นาทีแต่อย่างใด

บทเรียนของทีมชุดยู-23 ปีไม่ว่าจะเป้าสูงสุดสำหรับโอลิมปิก เกมส์ 2020 หรือภายภาคหน้าจะก้าวเป็นทีมชาติช้างศึกชุดใหญ่ คือ โจทย์ที่ อเล็กซานเดร กามา ต้องตีให้แตก

รวมถึงวาระแห่งชาติฟุตบอลไทยที่ผมฝากไว้ 2 ข้อทิ้งท้าย

ทำไม และจำเป็นแค่ไหนต้องเล่น “หลัง 3” และเราพร้อมแค่ไหนกับระบบนี้ เช่น วิงก์แบ็ค ชั้นยอด, เซนเตอร์ฮาล์ฟชั้นดี, มิดฟิลด์เทพ ๆ ชนิด คาแร็กเตอร์ต้อง “เป๊ะ” จริง ๆ

และการเล่นเพรสซิ่ง กับแก้เพรสซิ่ง ของฟุตบอลประเทศไทยครับ